Obserwatorzy

poniedziałek, 11 listopada 2019

Technicznie

      Każda z nas ma swoje miejsce do haftowanie. Jedne z nas mają to wymarzone, stałe,  inne,  niemalże siłą wydarte z przestrzeni wspólnej.
A w takim magicznym miejscu , oprócz wielu sprawdzonych sposobów na uporządkowanie rzeczy niezbędnych,   jest jeszcze eskalacja pomysłów na ulepszenie takiego miejsca i  całe  mnóstwo  przydasi .
     Postanowiłam dzisiaj pokazać w skrócie,  jak to jest u mnie.
Na początku rzecz najważniejsza - lampa z lupą, przykręcona do kultowego stołka-schodków z Ikea. Jest to o tyle wygodna rzecz, że w razie potrzeby, całe to ustrojstwo bierze się pod pachę i wynosi, żeby nie przeszkadzało. Stołek jest świetnie skonstruowany,  stabilny, bo lampa za sprawą szkła powiększającego jest ciężka.

     Kolejną pomocną rzeczą w mojej pracy to tablet , na którym mam zainstalowaną aplikację Cross Stitch Saga. Szkoda tylko, że wiele wzorów , które chciałabym wyszyć, nie są w formacie xsd.  Niestety,  na zamianę pliku z pdf na xsd, jestem  za " cienki Bolek",  mówiąc językiem klasyka.
     Nitki trzeba czymś obciąć i do tego służą mi ozdobne nożyczki i dość siermiężna obcinaczka. Ale do ewentualnego prucia,  obcinaczka jest niezbędna   za sprawą ostrych końców.
   Ponieważ trzeba mieć co obciąć, więc skonstruowałam  naprędce taki przybornik na igły i nici. Jak to zwykle bywa, prowizorki są najtrwalsze.  Do pracy niezbędny jest również magnes ;  szczególnie nieoceniona rzecz, kiedy zginie igła.  Z magnesem  zguba znajduje się  raz dwa.
    Staram się haftować igłami złoconymi; są bardziej śliskie i łatwiej przechodzą przez materiał.

     Magazyn nici to jest prawdziwe wyzwanie, nie podające się w żaden sposób regulacjom... przynajmniej u mnie.                                                                                                         
Na ten moment wygląda to  tak-  nici potrzebne do  aktualnie wyszywanego haftu są w drewnianym  pudełko z Liroya, w którym bez przerwy szukam potrzebnego pasemka. Ale ma tę niezaprzeczalną zaletę, że idealnie pasuje na dolny schodek stołkoschodków.                                                                                                                            
Kolejny magazyn to pudło, w którym są pozostałe przydasie.  Muliny pogrupowane   numerami i  połączone karabińczykami. Lubię wyciągać do haftowania nitkę muliny z motka . Ale końcówki  nici z pasemka na ogół  nawijam na bobinkę, wtedy się  nie plączą.                                                                                                                                                                                                                            

     Najlepiej haftuje mi się na plastikowym tamborku, który ma już lat jakieś  40, a może i więcej. Dostałam go w prezencie z resztkami  mulin po czyjeś babci. Tamborek ma solidną,  choć ordynarną śrubkę, jest równiutki na całym obwodzie i dobrze dopasowany.


      Wiem, że niektóre zdjęcia są bardzo lichej jakości. Z powodu remontu,  w tym momencie mieszkam gorzej, niż niektórzy pod mostem.  Z kuchni wyjechało wszystko, łącznie z instalacjami, kafelkami i tynkami. Ból dotyczący urządzenia kuchni od nowa,  to całkiem odrębna sprawa.  Postanowiłam zmienić też okno  na drzwi balkonowe. Znajoma firma, u której kupujemy zawsze tego typu rzeczy, nie chciała przyjąć zamówienia bez oględzin i wymierzenia po swojemu. To akurat na dobre mi  wyjdzie, bo doradzono mi takie rozwiązanie, z którego będą   zadowolona.                                                                                                                                                                                                                      
  Na pana oglądacza trzeba było poczekać kilka dni. Kiedy dojechał , poprosiłam, żeby wycenili i przysłali SMS z kosztami.  Trochę trwało . Przysłali. Na nr syna. Syn był  zajęty i zapomniał mi powiedzieć.  Jadę sobie kiedyś obok firmy i pomyślałam, że spytam kiedy zrealizują zamówienie.  Właściciel firmy  zrobił wielkie oczy i powiedział, że po  jego SMS nie potwierdziliśmy zamówienia. Okres oczekiwania to 4-6 tygodni. W najlepszym układzie będę miała drzwi po 22 listopada. Na razie zamykamy się na trzy kawałki styropianu. 
Można?  Można. 

Dziękuję za odwiedziny i pozostawione słówko. 
                                                                             Jola

środa, 9 października 2019

Ciągle to samo

     Zdziwiłam się, jak zobaczyłam , że ostatniego posta opublikowałam w sierpniu.  W sierpniu!!! czyli ktoś mi ukradł cały miesiąc.
Nie miałam czasu pilnować czasu, bo  mam remont kuchni.  Najpierw długie dywagacje gdzie, co , jak , kiedy ,aż przyszła pora. Remont niezależnie -mały czy duży, to stres, brud i niemalże bezdomność. Może jakoś przetrwam...
    Nadal wolnymi  (?)  chwilkami haftuję swojego kota. Tak, wiem, że nudne jest to pokazywanie na okrągło jednej i tej samej pracy, ale nie mam nic innego.
A kocisko z każdym krzyżykiem podoba mi się coraz bardziej.
Swego czasu natrafiłam na pasmanterię , gdzie był duży wybór muliny metalizowanej. Oczywiście, nie mogłam się oprzeć i ją kupiłam , ale nie miałam okazji  wypróbować. Teraz , na tej pracy,  złotą nitką wyhaftowałam kocie okulary, płomień świecy i co najbardziej mi się podoba , to rogi tej wielkiej księgi.  Tak na bogato, a co!  W końcu, to nie byle jaki kot, tylko uczony.  Uczony w sensie nie tresowany, tylko inteligent.   Może tego nie widać na zdjęciach, ale "złocone" brzegi dodają  księdze powagi. Z kolei zastanawiam się, czy nie wypruć złotych iskierek, bo wyglądają tak jak gwiazdki na fladze UE.



moja kuchnia
Myślę, że nie zapomniałyście o mnie do końca.
Dzięki, że zaglądacie.
                                      Jola

niedziela, 25 sierpnia 2019

Aplikacja komplikacja


    Dawno mnie tu nie było,ale myślę, że powoli wracam do blogowego świata. Na mój niebyt złożyło się wiele czynników, ale na Waszych blogach bywałam. Może niezbyt regularnie, ale czytałam , podziwiałam i jak miałam możliwość, to komentowałam.
To tyle tytułem usprawiedliwienia.
    Warsztat hafciarski stał cały czas  rozstawiony w pogotowiu i raczej  służył jako przeszkadzacz i zbieracz kurzu.  Czasami  jednak  udało mi się  zrobić  parędziesiąt krzyżyków.Przyszedł okres, że solidnie zabrałam się do pracy. Chłodno się zrobiło,  więc  do pomocy przyszła ukochana Tituśka. Rozkosznie się prężyła, przeciągała, dotykała łapką w ekran tabletu .
    Ale życie jest nieprzewidywalne i potrafi rzucić  kłodę   pod nogi łapką mojego kota.
Nie przewidziałam , że mój kot bardzo dba o moje oczy i żeby  mi się oczęta nie męczyły... Tituśka zresetowała cały wzór. I już nie ma zaznaczonych pól  zahaftowanych  i  pól do zapełnienia.
      Lubię haftować przy pomocy aplikacji Cross Stitch Saga i po marcowych kłopotach z tabletem nie sądziłam, że coś się jeszcze może wydarzyć. Papierowe aplikacje mają jednak tę przewagę, że jak jest zaznaczone, to nie zginie.
        Moja trójka futrzaków w podobnych szatach:

Moja Tituśka
kot Wasyl





kot Kaligraf


Kot Kaligraf nadal się tworzy...

Dziękuję , że zaglądacie
Jola